Hup, Zeeland, Hup !

Het zeelandweekend van 2010 is jammer genoeg weer ten einde gelopen.
De sfeer zat er al van het begin goed in, er is veel gelachen en gezeverd en zelfs de Nederlanders waren met momenten grappig. Ook werden de nodige gerstensappen in het lichaam opgenomen, alsook andere geestesverlichtende dranken, want het is toch belangrijk dat de sportduiker niet uitdroogt. Dit kon ook de oorzaak zijn dat het humorniveau van onze Noorderburen wat boven hun normale gemiddelde uitsteeg, als ze dan tenminste nog verstaanbaar waren. Over het Noorden gesproken, sommige duikers waren toch wat het Noorden kwijt bij momenten en kwamen bijna in Engeland aan, maar iedereen is toch letterlijk en figuurlijk boven water gekomen,  en we moeten nu ook geen spijkers op laag water zoeken, hieromtrent.
Bij het trekken van de foto’s van fauna en flora, lieten de kreeften en krabben zich van hun beste kant zien en ontpopten zich tot echte fotomodellen wanneer ze voor de lens van onze onderwaterfotografen verschenen. Er zijn ook een aantal pikantere foto’s getrokken  (meer bepaald de derrières van sommige duikers dan) maar die zullen, om de reputatie van de club hoog te houden, niet op de website van Mistral verschijnen, maar ze zijn enkel bedoeld   voor de privécollectie van de voorzitter.
De doorwinterde duiker zat er ook niet mee in om nat te worden en ook de niet-duikers voelden wat nattigheid en zagen de buien al hangen.

Het eten was voor toch kant-en-klare maaltijden te zijn, bijzonder lekker. Natuurlijk binnengesmokkeld uit België, want we kennen allemaal wel de reputatie van “Hollands voedsel”, als we het zelfs zo mogen noemen. Op Koninginnedag stond er toepasselijk Koninginnehapje op het menu, ook wel “vidé” genoemd, maar deze lekkernij bleek toch onbekend te zijn bij onze Noorderburen. Nochtans vind ik dat dit tot nationaal gerecht van Nederland moet worden. Krijgen die Hollanders ook nog eens iets lekkers op hun bord geschoteld i.p.v. kroketten die je uit muren haalt.
Het scheelde ook niet veel of we hadden “kleeftensoep met loom”…eh…ik bedoel kreeftensoep met room (voor uitleg van deze inside joke, vraag maar aan de voorzitter) gegeten of zelfs “paling in het groen van bijna 2 meter lang” die sommige duikers zelfs bijna levend konden vangen en gebruikelijk voor duikers groter voorstelden dan ze in werkelijkheid waren.

Aan de nodige stunts ontbrak het dit jaar ook zeker niet. Sommige duikers hadden nog wat last van zeebenen, zo werd er namelijk bij de afdaling met een fiets een achterwaartse backflip uitgevoerd, zodanig zelfs dat de zeemeeuwen het in hun broek deden van het verschieten. Gelukkig kwam de bestuurder er met weinig kleerscheuren vanaf en het voornaamste: de fiets was ook niet beschadigd.

Alle kikvorsmannen hebben enorm hun best gedaan om zoveel mogelijk duiken te doen, maar natuurlijk bleef op het laatste wel de harde kern over (waaronder ikzelf natuurlijk, uhum) en wie volhield tot het bittere einde had 6 duiken op zijn naam staan, waaronder de beruchte “nachtduik”. Dan gaan de weekdieren in het “weekend” feesten en gaan ze op de lappen naar de plaatselijke discotheek, waar de zeedruifjes voor de nodige lasereffecten zorgen.

Verder wil ik nog even vermelden dat er geen snotolf, zeester of kwal, zelfs onze voorzitter niet, gewond is geraakt bij het maken van de duiken. Die van GAIA mogen op hun twee oren slapen. Conclusie: al bij al een zeer geslaagd zeelandweekend!

Antony Sprockeels